The Juristic Ruling on Nail Extensions, with an Emphasis on the Evidences Concerning Disruption of Prayer

Document Type : Original Article

Authors

1 Level 3 Seminary Student, Aʾimmah Athār (AS) Fiqh Center, Qom, Iran

2 PhD, Fiqh and Foundations of Law, Usul Group, Aʾimmah Athār (AS) Fiqh Center, Qom, Iran

10.22081/jsj.2026.73665.1010

Abstract

Today, nail extensions are considered among newly emergent forms of adornment, toward which large numbers of women—and even men—have turned. The point of disagreement, however, concerns the duty of legally responsible individuals (mukallafīn) after covering the natural nail with an artificial nail, and how related practical rulings—such as those pertaining to ritual purity (ṭahārah), prayer (ṣalāh), and ritual bathing (ghusl)—are to be observed. On the basis of certain hadith-based and uṣūlī (i.e. legal theoretical) fundamentals, nail extensions are deemed absolutely prohibited, such that acts like prayer must be made up (qaḍāʾ), and both ghusl and ablution (wuḍūʾ) are invalid. Yet, on other fundamentals, one may infer the permissibility of nail extensions and the validity of prayer performed with “bandage [or splint] ablution” (wuḍūʾ al-jabīrah). This disagreement becomes particularly salient when a person, before the time for prayer has begun, proceeds to apply nail extensions while knowing that removing them at prayer time would entail undue hardship and distress (ʿusr wa ḥaraj). The present article, using an analytical, library-based method, seeks to examine the various fundamentals relevant to this discussion. The present article seeks, through an analytical, library-based method, to examine the various foundational considerations relevant to this discussion and—taking into account the prevailing intellectual climate reflected in the fatwas of contemporary jurists—to analyze the factors that lead to the prohibition or permissibility of this practice, and to investigate its prescriptive or impositive (taklīfī) and declaratory (waḍʿī) rulings.

Keywords

References

قرآن کریم
ابن‌بابویه، محمد بن علی (1404 ق). من لا یحضره الفقیه. تحقیق: علی‌اکبر غفاری. قم: مؤسسة النشر الإسلامی.
آخوند خراسانی، محمدکاظم [بی‌تا]. کفایة الاصول. قم: مؤسسة آل‌البیت (ع) لاحیاء التراث.
اصفهانی، محمدحسین بن عبدالرحیم (1404 ق). الفصول الغرویّة فی الاصول الفقهیة. چ 1. قم: دارالاحیاء علوم اسلامیه.
اصفهانی، محمدحسین بن عبدالرحیم (1429 ق). نهایة الدرایة فی شرح الکفایة. ج 2. چ 2. بیروت: مؤسسه آل‌البیت.
آملی لاریجانی، صادق (1400). فلسفه علم اصول: واجب معلق. تحقیق: محمدصالح حائری و قاسم قربانی. ج 32. چ 1. قم: مدرسه علمیه ولی‌عصر.
تفتی، اکرم (1402). آرایش‌های نوپدید. چ 2. قم: مؤسسه بوستان کتاب.
حر عاملی، محمد بن حسن (1416 ق). تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة. محقق: محمدرضا حسینی جلالی. قم: مؤسسة آل‌البیت (ع) لإحیاء التراث.
خراسانی، وحید (1391). توضیح المسائل مطابق با فتوای آیت‌الله العظمی وحید خراسانی. چ 3. قم: مدرسة الامام باقرالعلوم.
خمینی، روح‌‌الله (1392). استفائات امام خمینی. ج 3. تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره).
خمینی، روح‌الله (1422 ق). العروة الوثقی مع تعالیق الامام الخمینی. چ 1. تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره).
خمینی، روح‌الله [بی‌تا]. تحریر الوسیلة. ج 1. تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره).
خویی، ابوالقاسم (1418 ق). موسوعة الامام الخویی. قم: مؤسسة احیاء آثار الامام الخویی.
شب‌زنده‌دار، محمدمهدی (1394). «درس خارج فقه».
صدر، محمدباقر (1430 ق). دروس فی علم الاصول (الحلقة الثالثة). قم: چاپ قدس.
صدر، محمدباقر (1430 ق). دروس فی علم الاصول (الحلقة الثانیة). قم: چاپ قدس.
طباطبایی، محمدحسین (1378). المیزان فی تفسیر القرآن. ج 5. قم: مؤسسه نشر اسلامی.
طبرسی، فضل بن حسن (1384). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. ج 3. تهران: ناصرخسرو.
عراقی، ضیاءالدین [بی‌تا]. نهایة الافکار. مقرر: محمدتقی بروجردی نجفی. ج 1. قم: مؤسسه نشر اسلامی.
علیدوست، ابوالقاسم (1378). «درس خارج اصول (دوره اول، سال چهارم)». متن استاد.
علیدوست، ابوالقاسم (1399). فقه و عقل. چ 8. قم: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
فاضل لنکرانی، محمد (1382). «درس خارج اصول دوره اول (اوامر/ ضد تا آخر واجب تخییری)».
کلینی، محمد بن یعقوب (1363). الکافی. محقق: علی‌‌اکبر غفاری و محمد آخوندی. تهران: دارالکتب الإسلامیة.
گنجی، مهدی (1391). «درس خارج فقه (احکام جبائر)».
مجلسی، محمدباقر (1403 ق). بحار الانوار. ج 77. بیروت: داراحیاء التراث العربی.
مظفر، محمدرضا (1370). اصول الفقه. ج 1. چ 4 قم: دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم.
معین، محمد (1382). فرهنگ فارسی معین. تهران: نشر بهزاد.
مؤمن قمی، محمد (1415 ق). کلمات سدیدة فی مسائل جدیدة. قم: مؤسسه نشر اسلامی.
نوری همدانی، حسین (1389). التعلیقات علی کتاب العروة الوثقی. قم: مهدی موعود.
یزدی، محمدکاظم (1417 ق). العروة الوثقی. قم: مؤسسه نشر اسلامی.
سایت‌ها
سایت رسمی دفتر مرجع عالیقدر آقای سید علی حسینی سیستانی، www.sistani.org.
مرکز نشر و تنظیم آثار حضرت آیت‌الله العظمی بهجت، bahjat.ir.
پایگاه خبری و اطلاع‌رسانی دانا، danakhabar.com.
پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر مقام معظم رهبری، www.leader.ir.
مجتمع آموزش علوم اسلامی کوثر، kosar.ac.ir.
پایگاه اطلاع‌رسانی مرجع عالی‌قدر حضرت آیت‌الله العظمی مکارم شیرازی، مدرسه الامام امیرالمؤمنین، www.makarem.ir.
پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه، hawzah.net.
پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق علیه السلام، isri.ac.ir.
پایگاه اطلاع‌رسانی آیت‌الله محمدجواد فاضل لنکرانی، fazellankarani.com.
تالار علمی فقاهت (مباحثه)، mobahathah.ir.
مدرسه فقاهت، sath3.eshia.ir.
مدرسه فقهی امام محمد باقر علیه السلام، mfeb.ir/

Files

Share

How to cite

Statistics